Wie AI-inferentie op schaal wil draaien, stuit vroeg of laat op dezelfde vraag: welke GPU levert de beste prestaties zonder de energierekening te laten ontsporen? Performance-per-watt is daarbij de metric die er écht toe doet. Niet alleen vanwege de stroomkosten, maar ook omdat thermisch beheer, koelcapaciteit en datacenterruimte directe beperkingen opleggen aan wat je kunt deployen. In dit overzicht vergelijken we zes GPU’s die in 2026 relevant zijn voor AI-inferentieworkloads, van high-end tot instapmodel.

Performance-per-watt: de sleutelmetric voor AI-inferentie

Bij AI-training draait alles om ruwe rekenkracht. Bij inferentie verschuift de prioriteit: je wilt zo veel mogelijk inferentieverzoeken per seconde verwerken, tegen zo laag mogelijke energiekosten. Performance-per-watt meet precies dat. Een GPU met een hoog TDP kan indrukwekkende benchmarkcijfers halen, maar als diezelfde GPU tweemaal zoveel stroom verbruikt als een alternatief met vergelijkbare inferentieprestaties, betaal je structureel te veel.

De zes GPU’s in dit artikel vertegenwoordigen verschillende posities op dat spectrum. Ze variëren sterk in TDP, geheugenbandbreedte, ondersteunde precisiemodi en prijsklasse. Welke het beste past, hangt af van je workload: batchgrootte, modelgrootte, latentievereisten en de infrastructuur die je al hebt.

1: Nvidia H100 — topklasse met hoog wattverbruik

De Nvidia H100 is de referentiestandaard voor grootschalige AI-workloads. Met de Hopper-architectuur, ondersteuning voor FP8-precisie en een uitzonderlijk hoge geheugenbandbreedte via HBM3 levert de H100 bij zware inferentietaken prestaties die geen andere GPU in dit overzicht evenaart. Voor grote taalmodellen met miljarden parameters is de H100 vaak de enige reële keuze.

Het keerzijde is het energieverbruik. De SXM-variant heeft een TDP van 700 watt, de PCIe-versie zit op 350 watt. Dat maakt de H100 per GPU minder efficiënt dan lichtere alternatieven, hoewel de absolute doorvoer per watt bij de zwaarste workloads alsnog competitief is. De GPU blinkt uit bij hoge batchgroottes, waarbij de massieve rekenkracht volledig benut wordt.

De H100 is het meest geschikt voor organisaties die grote modellen draaien op schaal: denk aan LLM-inferentie voor productieomgevingen, multimodale AI of wetenschappelijk rekenwerk. Vanwege de hoge marktvraag en beperkte beschikbaarheid zijn de prijzen de afgelopen jaren sterk gestegen. Wie snel wil leveren, doet er goed aan vroeg te schakelen met een gespecialiseerde distributeur.

2: Nvidia L40S — balans tussen snelheid en efficiëntie

De L40S is ontworpen als het veelzijdige werkpaard voor datacenter-inferentie. Met de Ada Lovelace-architectuur, 48 GB GDDR6-geheugen en een TDP van 350 watt biedt de L40S een aantrekkelijke balans tussen prestaties en energieverbruik. De GPU ondersteunt FP8 en heeft sterke prestaties bij gemiddelde batchgroottes.

Wat de L40S onderscheidt van de H100, is de bredere inzetbaarheid. De PCIe-interface maakt hem compatibel met een groot aantal bestaande serverplatforms, zonder de behoefte aan dure NVLink-infrastructuur. Dat verlaagt de totale implementatiekosten aanzienlijk. Bovendien heeft de L40S sterke prestaties bij grafische en multimodale workloads naast pure taalmodelverwerking.

De L40S is bijzonder geschikt voor organisaties die meerdere middelgrote modellen parallel willen draaien, of die inferentie combineren met rendering of videoanalyse. Voor wie de stap naar H100-infrastructuur te groot is, vormt de L40S een logisch en goed schaalbaar alternatief.

3: Nvidia L4 — compacte efficiëntiekampioen

De L4 is de GPU die performance-per-watt serieus neemt. Met een TDP van slechts 72 watt en een compact single-slot formaat levert de L4 verrassend sterke inferentieprestaties voor zijn energieprofiel. De Ada Lovelace-architectuur en 24 GB GDDR6-geheugen maken hem geschikt voor een breed scala aan kleinere modellen en gespecialiseerde inferentietaken.

Door het lage energieverbruik kunnen meerdere L4-kaarten in één server worden geplaatst zonder de thermische of elektrische limieten van het systeem te overschrijden. Dat maakt horizontaal schalen eenvoudiger en goedkoper dan bij zwaardere GPU’s. De L4 ondersteunt ook INT8- en FP8-inferentie, wat de efficiëntie verder vergroot bij compatibele modellen.

De L4 is ideaal voor edge-inferentie, embedded datacentertoepassingen of organisaties die dichtbevolkte GPU-racks willen bouwen zonder zware koelinfrastructuur. Denk aan inferentie voor spraakherkenning, aanbevelingssystemen of beeldclassificatie op redelijke schaal. Voor wie onze AI-infrastructuuroplossingen wil verkennen, is de L4 een veelgevraagd platform.

4: AMD Instinct MI300X — geheugen als onderscheidende factor

De AMD Instinct MI300X neemt een unieke positie in dit overzicht in dankzij de ongeëvenaarde geheugencapaciteit: 192 GB HBM3 met een uitzonderlijk hoge bandbreedte. Voor modellen die niet in het geheugen van een enkele H100 passen, biedt de MI300X een alternatief dat minder GPU-interconnects vereist en daarmee de infrastructuurcomplexiteit verlaagt.

AMD heeft de afgelopen jaren forse stappen gezet in softwareondersteuning via het ROCm-platform, maar de volwassenheid van het ecosysteem blijft een aandachtspunt. Veel AI-frameworks zijn primair geoptimaliseerd voor CUDA, wat betekent dat migratie naar de MI300X extra ontwikkelwerk kan vragen. Voor organisaties die al met PyTorch of TensorFlow werken, is de overstap haalbaar maar niet triviaal.

De MI300X is het meest interessant voor workloads waarbij geheugenomvang de beperkende factor is: zeer grote taalmodellen, mixture-of-experts-architecturen of wetenschappelijke simulaties met grote datasets. Wie niet gebonden is aan het Nvidia-ecosysteem en bereid is te investeren in softwareadaptatie, vindt hier een krachtig en onderscheidend platform.

5: Intel Gaudi 2 — alternatief buiten het Nvidia-ecosysteem

De Intel Gaudi 2 is ontwikkeld met inferentie-efficiëntie als kernprioriteit. De architectuur is specifiek ontworpen voor matrix-intensieve operaties die centraal staan bij transformer-gebaseerde modellen. Met een TDP rond de 600 watt voor de volledige OAM-module levert de Gaudi 2 competitieve prestaties bij grote taalmodellen, met name wanneer meerdere kaarten samenwerken via de ingebouwde 24-port Ethernet-interconnect.

Het grootste voordeel van de Gaudi 2 is de kostenstructuur. Intel heeft de Gaudi-lijn gepositioneerd als een toegankelijker alternatief voor Nvidia-hardware, wat in een markt met structurele GPU-schaarste aantrekkelijk kan zijn. De softwareondersteuning verloopt via de Optimum Habana-bibliotheek en biedt goede integratie met Hugging Face-modellen.

De Gaudi 2 is geschikt voor organisaties die bewust diversifiëren buiten het Nvidia-ecosysteem, of die inferentie-infrastructuur willen opschalen zonder afhankelijk te zijn van één leverancier. De leercurve voor ontwikkelaars is aanwezig, maar de community en tooling groeien gestaag.

6: Nvidia A2 — laagste instap voor lichte inferentie

De Nvidia A2 is de meest energiezuinige GPU in dit overzicht, met een TDP van slechts 60 watt en 16 GB GDDR6-geheugen. De Ampere-architectuur biedt solide INT8-inferentieprestaties voor kleinere modellen en maakt de A2 uitermate geschikt voor omgevingen waar stroom en ruimte schaars zijn.

De A2 past in vrijwel elke server dankzij het single-slot, low-profile formaat. Dat maakt hem inzetbaar in edge-locaties, compacte serverruimten of als aanvulling op bestaande infrastructuur zonder grote aanpassingen. Voor organisaties die inferentie willen uitrollen op meerdere locaties tegelijk, biedt de A2 een schaalbaar en beheersbaar platform.

De beperkingen zijn duidelijk: de A2 is niet geschikt voor grote modellen of hoge batchgroottes. Voor lichte inferentietaken zoals tekstclassificatie, sentimentanalyse, eenvoudige beeldherkenning of gespreksrouting is de A2 echter een uitstekende keuze. De lage energievoetafdruk maakt hem ook interessant voor organisaties met strikte duurzaamheidsdoelstellingen.

Welke GPU past bij jouw inferentie-workload?

De juiste keuze hangt af van drie variabelen: de omvang van je model, de vereiste doorvoer en de beschikbare energie- en koelcapaciteit. Een eenvoudig beslissingskader helpt:

  • Grote taalmodellen op productieschaal: de H100 of MI300X bieden de capaciteit die nodig is, met de MI300X als voorkeur wanneer geheugen de bottleneck is.
  • Veelzijdige datacenter-inferentie met meerdere modellen: de L40S combineert flexibiliteit, geheugen en energie-efficiëntie op een manier die voor de meeste organisaties het beste compromis biedt.
  • Hoge GPU-dichtheid of edge-inferentie: de L4 en A2 zijn de logische keuzes, waarbij de L4 meer rekenkracht biedt en de A2 het laagste energieprofiel heeft.
  • Ecosysteemdiversificatie of kostenbewuste opschaling: de Gaudi 2 verdient serieuze overweging, mits je bereid bent te investeren in softwareadaptatie.

Energieprijzen, GPU-schaarste en de snelle doorontwikkeling van nieuwe architecturen maken dit een markt waar timing en partnerschap een groot verschil maken. Als grootste en oudste Supermicro-distributeur in Nederland leveren wij GPU-servers die als eerste de nieuwste Nvidia-generaties ondersteunen, ruim voordat andere merken dat kunnen. Of je nu een complete AI-infrastructuur opbouwt of een bestaande omgeving uitbreidt, wij configureren elk systeem op maat voor jouw specifieke workload. Neem contact op om te bespreken welke GPU-configuratie het beste aansluit bij jouw situatie.

Veelgestelde vragen

Hoe bepaal ik welke batchgrootte ik nodig heb voor mijn inferentie-workload?

De optimale batchgrootte hangt af van je latentievereisten en het verwachte verzoekvolume. Bij realtime toepassingen zoals chatbots of spraakherkenning wil je lage latentie, wat kleinere batches vereist. Bij asynchrone verwerking, zoals batchgewijze documentanalyse, kun je grotere batches gebruiken die de GPU-bezetting maximaliseren. Begin met benchmarken op batchgroottes van 1, 8, 32 en 128 om te zien waar de performance-per-watt-curve voor jouw specifieke model piekt.

Wat is het verschil tussen INT8- en FP8-precisie, en welke moet ik kiezen voor inferentie?

INT8 en FP8 zijn beide kwantisatieformaten die de rekenintensiteit verlagen ten opzichte van FP16 of FP32, maar ze werken anders. INT8 is volwassener en breed ondersteund in frameworks zoals TensorRT en ONNX Runtime, terwijl FP8 nieuwer is en betere nauwkeurigheid kan bieden bij bepaalde modeltypen, zoals grote taalmodellen. Kies INT8 als je stabiele tooling en brede modelcompatibiliteit wilt; overweeg FP8 als je GPU het ondersteunt (zoals de H100, L40S of L4) en je bereid bent extra validatie te doen op modelnauwkeurigheid.

Kan ik meerdere kleinere GPU's combineren als alternatief voor één grote GPU zoals de H100?

Ja, dat is een veelgebruikte strategie, vooral met GPU’s zoals de L4 of A2 die een laag energieprofiel hebben. Meerdere L4-kaarten in één server kunnen samen een vergelijkbare doorvoer halen als een zwaardere GPU, met meer flexibiliteit in workloadverdeling. Het nadeel is dat modellen die niet in het geheugen van één GPU passen, complexere model-parallelisme vereisen, wat extra ontwikkelwerk vraagt. Voor modellen kleiner dan 7 miljard parameters is een multi-GPU L4-opstelling vaak een kostenefficiënter alternatief.

Hoe groot is de impact van GPU-geheugenbandbreedte op inferentieprestaties in de praktijk?

Geheugenbandbreedte is bij inferentie vaak de beperkende factor, zeker bij auto-regressieve modellen zoals GPT-varianten waarbij per token veel geheugentoegangen plaatsvinden. Een GPU met hoge bandbreedte, zoals de H100 met HBM3 of de MI300X, vermindert de tijd die de processor wacht op data en verhoogt daarmee de tokens-per-seconde significant. Bij kleinere modellen of hoge batchgroottes speelt rekenkracht (TFLOPS) een grotere rol. Controleer altijd de memory bandwidth utilization in je profileringstools om te bepalen of jouw workload geheugen- of rekengebonden is.

Wat zijn de belangrijkste valkuilen bij een migratie van Nvidia naar AMD of Intel GPU's voor inferentie?

De grootste valkuil is het onderschatten van de softwarecompatibiliteit. Veel productiemodellen zijn geoptimaliseerd met CUDA-specifieke bibliotheken zoals TensorRT, cuDNN of Flash Attention, die niet direct beschikbaar zijn op ROCm (AMD) of Gaudi (Intel). Plan ruim tijd in voor het herschrijven of vervangen van deze componenten en voer uitgebreide regressietests uit op modelnauwkeurigheid en doorvoer. Een hybride aanpak, waarbij je nieuwe workloads op alternatieve hardware uitrolt terwijl bestaande productiesystemen op Nvidia blijven, verlaagt het risico aanzienlijk.

Hoe beïnvloeden energieprijzen de totale eigendomskosten (TCO) van een GPU-inferentie-opstelling?

Energiekosten vormen over een periode van drie jaar vaak 30 tot 50 procent van de totale eigendomskosten van een GPU-server, afhankelijk van de lokale stroomprijs en de bezettingsgraad. Een GPU met een 30 procent lager TDP bij vergelijkbare prestaties kan op jaarbasis duizenden euro’s besparen per server. Bereken altijd de TCO op basis van verwacht energieverbruik, koelkosten en datacenterruimte naast de aanschafprijs. Tools zoals de Nvidia GPU TCO Calculator of een maatwerkcalculatie via je distributeur geven een realistischer beeld dan de GPU-prijs alleen.

Gerelateerde artikelen

NCS International

Den Sliem 89
7141 JG Groenlo
The Netherlands
+31 544 470 000
sales@ncs.nl

Meer berichten

Wat is een GPU-server?

GPU-servers verwerken duizenden berekeningen parallel — ontdek wanneer ze onmisbaar zijn voor jouw organisatie.


read more

Wat is een AI-server?

Wat is een AI-server en wanneer heb je er een nodig? Ontdek de techniek, hardware en toepassingen.


read more