De Nvidia L40S en H100 zijn beide krachtige GPU’s voor AI-inferentie, maar ze zijn ontworpen voor verschillende scenario’s. De L40S blinkt uit bij batch-inferentie en multimodale werklasten met hoge doorvoer, terwijl de H100 de voorkeur verdient bij latentiegevoelige, grootschalige LLM-inferentie waarbij snelheid per token doorslaggevend is. De keuze hangt sterk af van je modelgrootte, budgetvereisten en de eisen die je productieomgeving stelt. In dit artikel beantwoorden we de meest gestelde vragen over het verschil tussen de L40S en H100 voor inferentie.

Voor welke werklasten zijn de L40S en H100 elk ontworpen?

De Nvidia L40S is primair ontworpen voor rendering, visualisatie en AI-inferentie met hoge doorvoer, terwijl de H100 is gebouwd voor grootschalige AI-training en veeleisende inferentie van grote taalmodellen waarbij lage latentie cruciaal is. Beide GPU’s leveren sterke inferentieprestaties, maar hun architecturale keuzes weerspiegelen duidelijk verschillende prioriteiten.

De L40S is gebaseerd op de Ada Lovelace-architectuur en combineert AI-rekenkracht met ondersteuning voor grafische werklasten. Dit maakt hem bijzonder geschikt voor organisaties die één platform willen inzetten voor zowel inferentie als visualisatie of rendering. Denk aan ziekenhuizen die medische beeldverwerking combineren met AI-analyse, of aan beveiligingsbedrijven die realtime videoanalyse uitvoeren.

De H100 is gebouwd op de Hopper-architectuur en bevat specifieke hardwarefuncties zoals Transformer Engine en NVLink 4.0, die rechtstreeks zijn afgestemd op de rekenvereisten van grote transformermodellen. Voor organisaties die zware LLM-inferentie draaien met modellen van tientallen miljarden parameters, biedt de H100 een architecturaal voordeel dat de L40S niet volledig kan evenaren.

Hoe verschilt het geheugen van de L40S en H100 bij inferentie?

De L40S beschikt over 48 GB GDDR6-geheugen, terwijl de H100 SXM5-variant 80 GB HBM3-geheugen heeft. Het type geheugen maakt daarbij een groot verschil: HBM3 in de H100 levert een aanzienlijk hogere geheugenbandbreedte dan GDDR6 in de L40S, wat bij inferentie van grote modellen direct merkbaar is in doorvoersnelheid en latentie.

Bij inferentie is geheugenbandbreedte een van de meest bepalende factoren. Grote taalmodellen moeten bij elke tokengeneratie enorme hoeveelheden gewichten uit het geheugen laden. De H100 doet dit sneller dankzij HBM3, wat resulteert in een lagere tijd per token. Dit voordeel is het grootst bij autoregressieve generatie, waarbij het model stap voor stap tokens produceert.

De 48 GB van de L40S is voldoende voor veel gangbare modellen, maar bij modellen groter dan 30 tot 40 miljard parameters (afhankelijk van kwantisatie) loop je sneller tegen de geheugenlimiet aan. De H100 biedt meer ruimte en hogere bandbreedte, wat hem beter positioneert voor inferentie van de grootste open-source- en proprietarymodellen zonder agressieve kwantisatie.

Wanneer is de L40S een betere keuze dan de H100?

De L40S is een betere keuze dan de H100 wanneer je werklasten combineert, een strakker budget hebt of wanneer je modellen klein genoeg zijn om comfortabel binnen 48 GB te passen. Voor batch-inferentie waarbij maximale doorvoer belangrijker is dan minimale latentie per token, presteert de L40S uitstekend tegen een lagere aanschafprijs.

Concrete situaties waarin de L40S de voorkeur verdient:

  • Gemengde werklasten: Organisaties die zowel AI-inferentie als 3D-rendering, visualisatie of videoanalyse uitvoeren, profiteren van de veelzijdigheid van de L40S.
  • Middelgrote modellen: Voor modellen tot ongeveer 20 tot 30 miljard parameters (bij FP16) biedt de L40S voldoende geheugen en rekenkracht voor productie-inferentie.
  • Hogere GPU-dichtheid: Omdat de L40S minder kost en in meer serverformfactors past, kun je meer GPU’s per rack plaatsen voor een hogere totale doorvoer.
  • On-premise inferentie met beperkt budget: Voor organisaties die AI on-premise willen draaien zonder de volledige investering van een H100-cluster, is de L40S een pragmatische keuze.

Bij AI-infrastructuuroplossingen zien wij dat de L40S populair is bij universiteiten, ziekenhuizen en middelgrote technologiebedrijven die serieuze AI-inferentie willen draaien zonder de kostprijs van een volledig H100-platform.

Wanneer blijft de H100 de betere optie voor inferentie?

De H100 blijft de betere optie voor inferentie wanneer latentie per token kritisch is, wanneer je modellen groter zijn dan 40 miljard parameters, of wanneer je meerdere GPU’s wilt koppelen via NVLink voor tensorparallellisme. Voor productieomgevingen met strikte SLA’s op responsetijd is de H100 architecturaal superieur.

De Transformer Engine in de H100 versnelt specifiek de matrixvermenigvuldigingen die dominant zijn in transformer-inferentie. In combinatie met de hogere geheugenbandbreedte levert dit een aanzienlijk lagere latentie bij autoregressieve generatie, wat merkbaar is voor eindgebruikers die realtime interacties verwachten.

Bovendien maakt NVLink 4.0 het mogelijk om meerdere H100’s te koppelen als één coherente geheugenruimte. Dit is essentieel voor inferentie van de grootste modellen, zoals GPT-4-klassearchitecturen, waarbij het model simpelweg niet op één GPU past. De L40S ondersteunt geen vergelijkbare hogebandbreedte-GPU-interconnect voor multi-GPU-tensorparallellisme.

Voor payment providers, multinationals en andere organisaties waarbij elke milliseconde latentie meetbaar effect heeft op gebruikerservaring of omzet, rechtvaardigt de H100 zijn hogere kostprijs.

Wat zijn de kostenverschillen tussen de L40S en H100 in productie?

De H100 is aanzienlijk duurder dan de L40S, zowel in aanschaf als in operationele kosten. Het exacte prijsverschil fluctueert sterk door marktvraag, schaarste en inkoopvolumes, maar in de praktijk betaal je voor een H100-systeem een veelvoud van wat een vergelijkbaar L40S-platform kost. Dit verschil maakt de keuze tussen beide GPU’s voor veel organisaties primair een budgetvraagstuk.

De hoge vraag naar H100’s vanuit hyperscalers en grote AI-labs heeft de marktprijzen onder druk gezet. Grote inkopers die hele productielijnen opkopen, beperken de beschikbaarheid voor kleinere afnemers en drijven de prijs op. Dit is een relevante marktdynamiek om in je budgetplanning mee te nemen.

Naast de aanschafprijs spelen ook operationele kosten een rol. De H100 SXM5 heeft een TDP van 700 watt, terwijl de L40S op 350 watt staat. Bij een multi-GPU-deployment telt dit verschil in stroomverbruik en koeling substantieel mee in de totale eigendomskosten over de levensduur van het systeem.

Een veelgebruikte strategie is het combineren van beide GPU-types: H100’s voor latentiegevoelige productie-inferentie en L40S-servers voor batchverwerking of minder tijdkritische taken. Dit geeft een betere prijs-prestatieverhouding over het gehele platform.

Welke Supermicro-servers ondersteunen de L40S en H100?

Supermicro biedt voor zowel de Nvidia L40S als de H100 gespecialiseerde serverplatforms die zijn geoptimaliseerd voor GPU-inferentie. De L40S wordt ondersteund door PCIe-gebaseerde GPU-servers zoals de SYS-421GE-serie, terwijl de H100 SXM5 specifieke SXM-platforms vereist zoals de SYS-821GV-serie met ondersteuning voor NVLink en hoge koelcapaciteit.

Supermicro onderscheidt zich doordat het nieuwe Nvidia GPU-generaties eerder ondersteunt dan merken als HP en Dell. Dat betekent dat organisaties die snel willen schalen met de nieuwste inferentie-hardware niet hoeven te wachten op langzamere productcycli van traditionele servermerken.

Voor de L40S zijn er meerdere serverformfactors beschikbaar, van 1U tot 4U, afhankelijk van het aantal GPU’s en de koelingsstrategie. Dit maakt de L40S flexibel inzetbaar in zowel compacte edge-deployments als grotere datacenteropstellingen. De H100 SXM5-platforms zijn groter en zwaarder vanwege de hogere koelingseis, maar bieden via NVSwitch en NVLink de interconnectbandbreedte die noodzakelijk is voor grootschalige inferentie.

Wij configureren Supermicro GPU-servers volledig op maat, afgestemd op jouw specifieke inferentiewerklasten, modelgroottes en schaalbaarheidsbehoeften. Of je nu kiest voor een L40S-platform voor kostenefficiënte batch-inferentie of een H100-cluster voor latentiegevoelige productie, wij leveren een gevalideerde configuratie die direct inzetbaar is. Bekijk onze opslagoplossingen als je naast GPU-capaciteit ook opslag met hoge doorvoer nodig hebt voor je AI-datastromen.

Veelgestelde vragen

Kan ik een L40S later upgraden naar H100 zonder mijn hele infrastructuur te vervangen?

Een directe upgrade van L40S naar H100 is niet mogelijk op hetzelfde serverplatform, omdat de H100 SXM5 een volledig ander moederbord en koelingsinfrastructuur vereist. Wel kun je L40S-servers geleidelijk aanvullen met H100-systemen in een hybride opzet, waarbij je workloads verdeelt op basis van latentie- en doorvoervereisten. Dit maakt een gefaseerde migratie financieel haalbaarder dan een volledige vervanging in één keer.

Hoe beïnvloedt kwantisatie (INT8, FP8, INT4) de keuze tussen L40S en H100?

Kwantisatie kan de geheugenvoetafdruk van je model aanzienlijk verkleinen, waardoor grotere modellen wél op de 48 GB van de L40S passen. De H100 heeft echter een duidelijk voordeel bij FP8-kwantisatie dankzij de Transformer Engine, die FP8-berekeningen native versnelt. Bij INT8 presteren beide GPU’s goed, maar als je zwaar leunt op FP8 voor maximale efficiëntie bij grote modellen, pakt de H100 architecturaal beter uit.

Welke inferentie-frameworks werken het beste met de L40S en H100?

Frameworks zoals vLLM, TensorRT-LLM en Triton Inference Server zijn geoptimaliseerd voor beide GPU-generaties en bieden goede prestaties op zowel de L40S als de H100. Voor de H100 zijn er specifieke optimalisaties beschikbaar in TensorRT-LLM die gebruikmaken van de Transformer Engine en FP8-ondersteuning, wat extra latentievoordeel oplevert. Op de L40S presteert vLLM bijzonder goed voor batch-inferentie dankzij efficiënt geheugenbeheer via PagedAttention.

Wat is een veelgemaakte fout bij het kiezen tussen L40S en H100 voor inferentie?

Een veelgemaakte fout is de keuze baseren op piekprestaties van één GPU in plaats van de totale prijs-prestatieverhouding van het volledige platform. Organisaties kiezen soms reflexmatig voor de H100 omdat het de ‘beste’ GPU is, terwijl hun workload — bijvoorbeeld batch-inferentie van een 13B-model — prima past op meerdere L40S-kaarten tegen een fractie van de kosten. Analyseer eerst je modelgrootte, latentievereisten en doorvoerdoelen voordat je een GPU-keuze maakt.

Hoe schaal ik multi-GPU-inferentie op met de L40S als NVLink niet beschikbaar is?

Zonder NVLink gebruik je voor multi-GPU-inferentie op de L40S tensor-parallellisme via PCIe en frameworks zoals vLLM of DeepSpeed, die dit automatisch beheren. PCIe biedt minder bandbreedte dan NVLink, wat bij zeer grote modellen een bottleneck kan vormen, maar voor modellen tot circa 70B parameters met agressieve kwantisatie is dit in de praktijk goed werkbaar. Pipeline-parallellisme is een alternatieve strategie waarbij je het model laag voor laag verdeelt over GPU’s, wat minder afhankelijk is van hoge interconnectbandbreedte.

Hoe lang zijn de L40S en H100 nog relevant gezien de snelle ontwikkeling van Nvidia's GPU-roadmap?

Zowel de L40S als de H100 zijn volwassen platforms met brede software-ondersteuning en zullen de komende jaren relevant blijven voor productie-inferentie. Nvidia’s B100/B200 (Blackwell) is de volgende generatie, maar de adoptie daarvan in productieomgevingen verloopt geleidelijk door beschikbaarheid, software-volwassenheid en investeringscycli. Voor organisaties die nu investeren, bieden beide GPU’s een realistische afschrijvingsperiode van drie tot vijf jaar zonder dat ze technologisch snel verouderd raken.

Waar begin ik als ik wil bepalen welke GPU het beste past bij mijn specifieke inferentieomgeving?

Begin met het in kaart brengen van drie kernvariabelen: de grootte van je model (in parameters en geheugenbehoefte bij jouw gewenste precisie), je latentievereisten (maximaal toegestane tijd per token of per request) en je budget voor zowel aanschaf als operationele kosten. Voer vervolgens een benchmarktest uit met een representatieve workload op beide GPU-types, of laat je adviseren door een gespecialiseerde leverancier die beide platformen in productieomgevingen heeft gevalideerd. Zo voorkom je dat je een dure infrastructuurbeslissing baseert op specificatiebladen in plaats van op werkelijke prestatiedata.

Gerelateerde artikelen

NCS International

Den Sliem 89
7141 JG Groenlo
The Netherlands
+31 544 470 000
sales@ncs.nl

Meer berichten

Wat is een GPU-server?

GPU-servers verwerken duizenden berekeningen parallel — ontdek wanneer ze onmisbaar zijn voor jouw organisatie.


read more

Wat is een AI-server?

Wat is een AI-server en wanneer heb je er een nodig? Ontdek de techniek, hardware en toepassingen.


read more